Vergeet vergeet

Vergeet vergeet, skrou ´n kraai die bome in

koel is die dou wat nuwe avonture bring

Dis dood, dis klaar, dis vrek, dit stink

hou op met peins, hou op met dink

Klou nog aan die karkas in die nag, sing die maan sy glimmer lied

hou vas die aan die bodem, suig lewe deur ´n riet

Hulle praat van haar, ooral, aanhoudend, dring die tande dieper in

stop hulle, suis die wind, skeur weg, huil ´n hart

hardloop, vlug, draai jou rug

Vervreem jou omgee, verraai jou slaaf

vluister, vluister leuns om jou verskonings te staaf

Diep sweer ´n doring in die voet van ´n troebadoer wie se pad gesmelt het

sy herberge tot op die grond afgebreek

Vergeet vergeet, skrou haar palms

in die hande van ´n ander swerwer wat bronstig lus vir nuwe geskenkpapier

Was daar ooit ´n lente, was daar ooit reën

wie het my verraai, wie het my woorde geleen

Dit was net die mis, skree die lug

koggel my, trots op sy klug

Seil oor die waters, los jou kneg sterwend hier

gaan soek nog swerwers en vergeet die vuur

vergeet Vergeet, roep die golwe

vergeet vergeet

Die Wit Rus